Τρίτη, 1 Νοεμβρίου 2016

30 ΟΚΤΩΒΡΗ 1944


Απελευθέρωση Θεσσαλονίκης:30 Οκτώβρη 1944
Ο ΕΛΑΣ απελευθερώνει την Θεσσαλονίκη.
Στις 30 Οκτωβρίου 1944 ο Ε.Λ.Α.Σ απελευθέρωσε τη Θεσσαλονίκη από τους ναζί. Δεν θα το βρείτε στο πρόγραμμα των εορτασμών στο πλαίσιο της 28ης Οκτωβρίου, ούτε στην ατζέντα των τοπικών αρχών. Δεν θα βρείτε επίσης καμία οδό σε όλο το κεντρικό Δήμο που να φέρει το όνομα της 30ης Οκτώβρη 1944. Ούτε το όνομα των μαχητών του Ε.Λ.Α.Σ. Αντίθετα θα βρείτε πολλές οδούς με ονόματα ταγματασφαλιτών και δοσίλογων. Η κυρίαρχη ιστορική αφήγηση όχι μόνο δεν προσθέτει καμία αντιφασιστική διάσταση αλλά αντίθετα εξυμνεί τον δικτάτορα Ι. Μεταξά, παρουσιάζοντάς τον σαν εθνοπατέρα που προστάτεψε την Ελλάδα από το φασισμό. Δεν χρειάζεται πολλά κάποιος για να πειστεί για αυτό τον ισχυρισμό παρά να κοιτάξει το βιβλίο ιστορίας της ΣΤ Δημοτικού. Όταν οι νικητές του
εμφυλίου έγραψαν ξανά την ιστορία, φρόντισαν να αποσιωπήσουν τα γεγονότα.
Το τηλεγράφημα της απελευθέρωσης
«Ομάδα Μεραρχιών Μακεδονίας. Τμήματά μας εισήλθον Θεσσαλονίκη σήμερον 3ην μετά μεσημβρίαν. Λαός Θεσσαλονίκης έξαλλος από ενθουσιασμόν διατρέχει οδούς πόλεως εναγκαλιζόμενος αντάρτες. Εργοστάσια ηλεκτροφωτισμού και μύλος Αλλατίνι κατόπιν επεμβάσεως Ε.Λ.Α.Σ διασώθηκαν. Εστία εθνοπροδοτών ΧΑΝ παρέδωσε βαρύν οπλισμόν. Θα αναγκαστεί εις παράδοσιν. Τμήματά μας προσανατολίζονται προς δυτικόν τμήμα πόλεως για χτυπήματα… Παρόν τηλεγράφημα παρακαλώ δοθεί ΠΓ του ΚΚΕ.

Το ιστορικό
«Οι δυνάμεις του 31ου Συντάγματος, από το καλοκαίρι του 1944 σιγά-σιγά περισφίγγουν τον κλοιό γύρω από τη Θεσσαλονίκη, μαζί με το 19ο Σύνταγμα Νιγρίτας, που κάλυπτε τον βορειανατολικό τομέα μέχρι το Επταπύργιο και το 3ο Τάγμα του 13ου Συντάγματος Κιλκίς, που κάλυπτε την περιοχή από το Επταπύργιο μέχρι και την οδό Λαγκαδά. Παράλληλα, η νότια πλευρά της πόλης καλύπτονταν από τμήματα του 50ου και του 16ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ. Από τις πρώτες μέρες του Οκτωβρίου 1944, μικρές ομάδες των μονάδων αυτών, σε συνεργασία με τον εφεδρικό ΕΛΑΣ της πόλης προκαλούσαν φθορές στα εχθρικά τμήματα και ταυτόχρονα προστάτευαν διάφορα καίρια σημεία και υποδομές της πόλης».
«Ξημερώνοντας 30 Οκτωβρίου 1944, η νεκρή και πένθιμη όψη της Θεσσαλονίκης περνούσε οριστικά στο παρελθόν. Άνθρωποι κάθε ηλικίας ξεχύνονται στους δρόμους, αγκαλιάζονται και φιλιούνται, οι καμπάνες χτυπούν χαρμόσυνα. 
Μετά από οχτώ χρόνια βασιλομεταξικής και ναζιστικής τυραννίας, η Θεσσαλονίκη απελευθερώνεται από τους μαχητές του ΕΛΑΣ, που μπαίνουν στην πόλη με επικεφαλής τον Κώστα Συννεφάκη (καπετάν Νικήτα), διοικητή του 50ου Συντάγματος. Έτσι, οι υποχωρούσες ναζιστικές δυνάμεις κατοχής δεν πρόφτασαν να ανατινάξουν το λιμάνι της Θεσσαλονίκης -εκτός από ένα τμήμα του-, την ηλεκτρική εταιρεία, το υδραγωγείο της, τους μύλους Αλλατίνι, τα οποία είχαν υπονομεύσει με εκρηκτικά»
«Δύο ΕΠΟΝίτισσες σκαρφαλωμένες στη στέγη ενός σπιτιού στην Άνω Πόλη απευθύνονται με τον τηλεβόα τους στην Κάτω Πόλη: «Αδέρφια, συμπολίτες, το σύνθημά μας “θάνατος στον φασισμό, λευτεριά στον λαό” έγινε πραγματικότητα. Η περίφημη πόλη μας, που επί τέσσερα χρόνια στέναζε κάτω από τη φασιστική μπότα, μα ποτέ δεν έπαψε να αντιστέκεται, είναι επιτέλους ελεύθερη. Ζήτω η ελεύθερη Ελλάδα! Ζήτω η λευτεριά! Ζήτω η αδούλωτη Θεσσαλονίκη! Ζήτω οι απελευθερωτές του ΕΛΑΣ! Για την ευτυχισμένη και πολυπόθητη αυτή μέρα χύσαν το αίμα τους και θυσιάστηκαν τα πιο ακριβά παλικάρια και κορίτσια της πόλης μας. Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ τους τολμηρούς και ανδρειωμένους που με τη ζωή τους μας έδειξαν τον δρόμο της λευτεριάς, αιώνια τιμή και δόξα στους ήρωές μας…»

«Η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης στις 30 Οκτωβρίου του 1944 από τους ναζί έγινε αποκλειστικά από τις ΕΑΜικές αντιστασιακές δυνάμεις και τον στρατιωτικό τους βραχίονα, τον ΕΛΑΣ.

Κεντρικός ομιλητής, ο μητροπολίτης Κοζάνης Ιωακείμ, ο «αντάρτης δεσπότης»
Επίκεντρο των πανηγυρισμών ήταν η πλατεία Αγ. Σοφίας. Την προσέλευση θυμάται ο Γιώργος Ιωάννου: «Εκεί κατέληγαν όλα τα αφρισμένα ποτάμια. Από την οδό Αγίας Σοφίας κατέβαιναν σαρώνοντας τις γειτονιές τα παιδιά του Κουλέ Καφέ, του Αγίου Παύλου, της Ακρόπολης, της Κασσάνδρου. Το Τσινάρι, Εσκί-Ντελίκ, Προφήτης Ηλίας, Διοικητήριο κατέβαιναν τη Βενιζέλου […] Από το Βαρδάρι πάλι ερχόταν ξυπόλυτη, ρακένδυτη, πειναλέα, σπαρταρώντας από ενθουσιασμό, η Ραμόνα, η Επτάλοφος, ο Παλιός Σταθμός, η Νεάπολη, η Σταυρούπολη, ενώ αντίθετα από τα ανατολικά κατέφθαναν μέσα στη σκόνη και τον αλαλαγμό με τρομπέτες, παντιέρες, λάβαρα και χωνιά η Τούμπα, η Αγία Φωτεινή, η Ευαγγελίστρια, η Τριανδρία, ακόμη και η μακρινή Καλαμαριά […] Μια καθυστερημένη διαδήλωση πλησίαζε από τα βάθη της Εγνατίας, το ανταριασμένο Βαρδάρι. Θά ‘ταν καμιά διακοσαριά σκελετωμένοι και κουρελήδες. Έμοιαζαν κρατούμενοι από το στρατόπεδο του Παύλου Μελά. Κραύγαζαν ξέφρενα, φανατικά, κουνούσαν τη γροθιά με τόση ορμή που νόμιζες πως θα τους φύγει προς τον ουρανό το χέρι. Τεράστιες παντιέρες, ολοκόκκινες καμωμένες από αλεξίπτωτα γερμανικά χάιδευαν τα κουρεμένα κεφάλια».

Ο διοικητής της Ομάδας Μεραρχιών Μακεδονίας του ΕΛΑΣ
Ευριπίδης Μπακιρτζής προσερχόμενος στην Αγιά-Σοφιά.
 


ΣΗΜΕΡΑ :Οι αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης δεν μπορούν να τιμούν την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, από τον ΕΛΑΣ δίπλα-δίπλα με συνεργάτες ή απόγονους συνεργατών των κατακτητών, με δήθεν "αντιστασιακές" οργανώσεις σφραγίδες (όπως "αγωνιστών του ΕΔΕΣ"). Ούτε βέβαια με όλους αυτούς (κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και αστικές αντιπολιτευτικές δυνάμεις), που σήμερα καπηλεύονται την Εθνική Αντίσταση του λαού μας, την ίδια στιγμή που τον δένουν χειροπόδαρα. Δεν μπορούμε να γιορτάζουμε μαζί με αυτούς που διαλύουν το λαϊκό εισόδημα, καταπατούν ό,τι έχει απομείνει από τα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα, συμμετέχουν στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις σε όλο τον κόσμο.

2 σχόλια:

  1. Εκδήλωση για τα 72 χρόνια από την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης από τον ΕΛΑΣ. VIDEO http://www.902.gr/eidisi/politiki/113423/ekdilosi-gia-ta-72-hronia-apo-tin-apeleytherosi-tis-thessalonikis-apo-ton

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η Απελευθέρωση δεν ήταν υπόθεση μιας μέρας, υπόθεση μιας στιγμής. Ήταν μια βασανιστική αιματηρή πορεία που ολοκληρωνόταν τη μέρα εκείνη. Επρόκειτο για την ολοκλήρωση του νικηφόρου αγώνα που ξεκίνησε στα 1941, από τις πρώτες ημέρες της Κατοχής, όταν το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας ανέλαβε το βαρύ και δύσκολο έργο να μεταπλάσει τις μαχητικές διαθέσεις του λαού μας, την άρνησή του να υποταχθεί στον ναζισμό και στον φασισμό όπως την έκφρασε στα βουνά της Αλβανία ή στη μάχη της Κρήτης, σε αγώνα για τη λαϊκή εξουσία, για πραγματική εθνική και ταυτόχρονα κοινωνική απελευθέρωση του κόσμου του μόχθου και της εργασίας. Για ανατροπή του άδικου, για Λαοκρατία, έτσι όπως την ένιωθε ο Λαός - το τέλος της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο- και όχι όπως την εννοούσε ο λαοπλάνος δημαγωγός, ο Παπανδρέου».

    ΑπάντησηΔιαγραφή