Παρασκευή, 25 Δεκεμβρίου 2015

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ


ΜΕ ΔΥΝΑΜΗ  ΜΠΡΟΣΤΑ!!  2016 ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ
Αγωνιστικό 2016
Ραντεβού στο δρόμο του αγώνα για να γίνουμε ακόμα πιο αποτελεσματικοί στη μάχη για τα δικαιώματα της εργατικής τάξης, για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.
Με πίστη στο δίκιο μας, να διεκδικήσουμε τη ζωή που μας αξίζει!.
Η εικόνα με τον άγιο-Βασίλη είναι από κάρτα που 
φιλοτέχνησαν γυναίκες κρατούμενες των Φυλακών Αβέρωφ.

**********
Ένα πεζογράφημα της  Κσαρ Ελ Ιράν

 «Πώς λέτε εσείς Καλά Χριστούγεννα;» «ΕΙΣΤΕ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ…»



Όταν χθες το βράδυ πέρασε ο λοχαγός με τους αξιωματικούς από τη χριστουγεννιάτικη σκηνή μας με τη μεγάλη φάτνη, έμεινε «ιδιαί­τερα ικανοποιημένος». Έδωσε μάλιστα στον ουλαμό μας τα καλύτερα δώρα. Ετοιμαζόταν να φύγει όταν ρώτησε:
«Πού είναι, αλήθεια, ο Ελληνας μας;»
Παρουσιάστηκα.
«Πώς λέτε εσείς Καλά Χριστούγεννα;» «ΕΙΣΤΕ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ…», του απάντησα. «Είναι γραμμένο;», ξαναρώτησε. (Οπως επιβάλλεται, έχουμε γράψει σ’ όλες τις γλώσσες την ευχή). Του έδειξα.
«Να, εκεί ανάμεσα στα γιουγκοσλάβικα και τα ιταλικά».
Συλλάβισε ο ίδιος με τα λίγα αρχαία που θυ­μόταν από το σχολείο, διαβάζοντας το «ΕΙΣΤΕ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ», που από μέρες τώρα είναι ζωγραφισμένο με πελώρια ελληνικά γράμματα, στη θέση του «ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ».
Μετά μου ζήτησε να τραγουδήσω τα «Παιδιά του Πειραιά». Προσπάθησα ν’ αρνηθώ, λέγον­τας ότι θα τους δυσαρεστούσε η άσχημη φωνή μου.
«Μα παιδί μου», έκανε με καλοσύνη η γυναί­κα του λοχαγού, μια δασκάλα άχαρη και φακιδιάρα. «Είμαστε τόσο πιωμένοι που δεν θα προ­σέξουμε τη φωνή σου».
Αρχισα λοιπόν. Κι άρχισαν να το μουρμου­ρίζουν όλοι μαζί, γιατί ο σκοπός του τραγουδιού είναι εδώ πασίγνωστος.
Εγώ μη γνωρίζοντας καλά τα λόγια, έλεγα για άλλα πράγματα. Τους τραγούδησα για τα παιδιά της Αλγερίας «που μεθαύριο θα έχουν τη νίκη δική τους». Φεύγοντας μου έσφιξαν το χέρι λέγοντας μου με εγκαρδιότητα:
«Είστε ντολοφονοί…»
«ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ είσθε σεις!», είπα ελληνικά.
«Τι σημαίνει το τελευταίο;», με ρώτησε η δα­σκάλα.
«Καλά Χριστούγεννα και σε σας», της απάν­τησα στη γλώσσα της. Εφυγαν χαρούμενοι.

                                                                   **********


      Με αφορμή και τις μέρες των γιορτών, που αποτελούν μια καλή ευκαιρία για να αγοράσει κάποιος, ή να δωρίσει βιβλία.

Προτείνουμε από τις εκδόσεις της  Σύγχρονης Εποχής:
  • ΧΑΝΣ ΜΑΡΧΒΙΤΣΑ: Θύελλα στο Έσεν (ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ)
  • ΑΡΚΑΝΤΙ ΓΚΑΪΝΤΑΡ: To σχολείο (ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ)
  • ΤΖΟΒΑΝΙ ΤΖΕΡΜΑΝΕΤΟ: Αναμνήσεις ενός κουρέα
  • Φ. Μ. ΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦΣΚΙ: Λευκές νύχτες

Για παιδιά 
  • ΜΑΡΙΛΙΖΑ ΛΟΥΝΤΖΗ: Ποιος κρυώνει; (ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ)
  • TAMAΡΑ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΟΥ: Η Λιχουδοχώρα αλλάζει   
 **********


Βάρναλης - Από το Φως που Καίει
 

Κώστας Βάρναλης - Οι Μοιραίοι

 

5 σχόλια:

  1. Ντο θ' φτάμε τα παράδας και το πολλά το βίον, το ΚΚΕ ασ' όλεν το καλλίον. Δύσκολες μέρες, βάσανα περνά ο λαός, καινούργιοι αντιλαϊκοί νόμοι έρχονται το 2016, άρα ο χορός είναι ο Πυρρίχιος, ο αγωνιστικός πολεμικός χορός απέναντι σε αυτούς που καταδυναστεύουν τη ζωή μας δήλωσε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ.
    Αννα Φ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, σε πόντιους μιλούσε.
    Μετάφραση για μας που δεν ξέρουμε «ξένες γλώσσες»!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Η λεύτερη ψυχή της νεολαίας δεν σκλαβώνεται., στις αδούλωτες γειτονιές της Καλλιθέας του 1943, κάτω από τη μύτη των Γερμανών καταχτητών.
    Κάλαντα από τους Επονίτες.
    Οι αντάρτες μας σας εύχονται
    χρόνια πολλά να ζήτε
    και για τη νίκη του λαού/ και σεις ν’ αγωνιστείτε…
    ΔΣΕ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Η αλληλεγγύη των εργαζομένων όλων των χωρών είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να εμποδίσει το βάρβαρο καπιταλισμό να βάψει πάλι τη γη με το αίμα των εργαζομένων. Πόλεμος εναντίον του πολέμου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. «Χρονιάρες μέρες» περνάμε, οι οποίες συχνά ξαναφέρνουν τη συζήτηση γύρω από τη θρησκεία. Συχνά η συζήτηση φουντώνει με αφορμή το Ισλάμ σε δήθεν αντιπαράθεση με το χριστιανισμό ή γενικότερα τις «δημοκρατικές δυτικές αξίες» .
    Μπορεί ο χριστιανισμός να ξεκίνησε σαν θρησκεία των καταπιεσμένων, αναλύει ο Αποστόλης Χαρίσης στο βιβλίο του, αλλά βαθμιαία σταμάτησαν οι κυρίαρχοι να τον κυνηγούν, όταν πλέον δεν μπορούσαν να αντιμετωπίσουν την κοινωνική αποσύνθεση του βασικού ιστού της δουλοκτητικής κοινωνίας.
    μαρινα

    ΑπάντησηΔιαγραφή