--!!! ΣΤΙΣ 6 ΑΠΡΙΛΗ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ !!!--Η ΕΝΩΣΗ ΕΜΠΟΡΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ ΚΑΛΕΙ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΚΑΙ ΦΟΡΕΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ-ΤΗ ΠΑΝΔΗΜΙΑ-ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ---ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΤΕΤΑΡΤΗ 6 ΑΠΡΙΛΗ ΣΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ΣΤΙΣ 11.00ΠΜ-ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ--ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ!!!--ΔΥΝΑΜΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΕΜΠΟΡΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ Ν. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ---- ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΖΩΗΣ ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ --ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!!!.--ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΧΕΡΙΑ--ΔΕΝ ΘΑ ΟΡΙΖΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ Η ΕΡΓΟΔΟΣΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΤΟΥΣ--ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ!!!!--ΔΟΥΛΟΙ ΤΟΥ 21ου ΑΙΩΝΑ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ---ΒΓΑΙΝΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ---ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ!!!!-ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ---ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ========-

Τετάρτη 12 Φεβρουαρίου 2020

ΚΑΜΠΑΝΙΑ ΤΗΣ ΟΓΕ:Με σύνθημα «Λάστιχο ωράριο - Λάστιχο ζωή» ξεδιπλώνεται πλούσια δραστηριότητα με ορίζοντα την 8η Μάρτη

Στην ανάγκη για οργάνωση, πάλη και διεκδίκηση κόντρα στις ευέλικτες εργασιακές σχέσεις έχει αφιερώσει η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ) την καμπάνια με την οποία απευθύνεται στις εργαζόμενες, αλλά και στις αυτοαπασχολούμενες, στις φοιτήτριες, στις συνταξιούχους που υφίστανται επίσης τις επιπτώσεις της «ευελιξίας». Στη σημερινή πραγματικότητα που αποτυπώνεται στο σύνθημα «Λάστιχο ωράρια - Λάστιχο ζωή», οι Σύλλογοι και οι Ομάδες της ΟΓΕ αντιπαραθέτουν τον συλλογικό αγώνα για τα σύγχρονα δικαιώματα στην εργασία, στον ελεύθερο χρόνο, στη μητρότητα, στην κοινωνική ζωή και δράση.
Η δραστηριότητα που ήδη ξεδιπλώνεται, θα συνεχιστεί τους επόμενους μήνες με ορίζοντα την 8η Μάρτη, Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας, είναι μια ευκαιρία για να αναπτυχθούν κοινές αγωνιστικές πρωτοβουλίες των Γυναικείων Συλλόγων και Ομάδων της ΟΓΕ με εργατικά σωματεία, Εργατικά Κέντρα και Ομοσπονδίες. Στην κατεύθυνση αυτή,
στην Αττική έχουν ήδη πραγματοποιηθεί κοινές συσκέψεις με τα Διοικητικά Συμβούλια Σωματείων στους κλάδους του Επισιτισμού - Τουρισμού και του Εμπορίου, στις οποίες τέθηκαν οι άξονες ενός κοινού βηματισμού.

Κοινός αγωνιστικός βηματισμός για τα ζητήματα της «ευελιξίας»

Η προσπάθεια αυτή δεν ξεκινάει από το μηδέν, αλλά πιάνει το νήμα από αντίστοιχες πρωτοβουλίες για κοινή δράση στα μέτωπα της υπεράσπισης της κυριακάτικης αργίας, του αγώνα για τα δικαιώματα των αναπληρωτριών εκπαιδευτικών, τα προβλήματα στις δημόσιες δομές Υγείας. Με παρακαταθήκη την εμπειρία αυτή οργανώνονται κοινές συνεδριάσεις και συσκέψεις των σωματείων με την ΟΓΕ, προσανατολίζεται η συζήτηση για το κοινό σχέδιο δράσης, τις αγωνιστικές διεκδικήσεις, δράσεις και κινητοποιήσεις, τις διεκδικήσεις με κριτήριο τις σύγχρονες κοινωνικές ανάγκες της γυναίκας. Ξεχωριστή συμβολή σε αυτή τη διαδικασία έχουν οι γυναίκες που είναι εκλεγμένες στα Διοικητικά Συμβούλια συνδικαλιστικών οργανώσεων, αλλά και οι εργαζόμενες, ειδικά εκείνες με ολιγόμηνες συμβάσεις, με εποχιακή απασχόληση, με προγράμματα «ανακύκλωσης» της ανεργίας, που συσπειρώνονται στη δράση των Συλλόγων και των Ομάδων της ΟΓΕ.
Στόχος του κοινού αγωνιστικού βηματισμού είναι να ενισχυθεί το μέτωπο απέναντι στη μερική απασχόληση, την πλήρη ευελιξία στα ωράρια εργασίας, στον εβδομαδιαίο χρόνο εργασίας, ακόμα και στο χώρο εργασίας, να κατανοηθούν οι συνέπειες στην κοινωνική ζωή της γυναίκας σε συνδυασμό με τη διεκδίκηση σταθερής εργασίας με μικρότερο ημερήσιο χρόνο εργασίας, αλλά με καλύτερους μισθούς.
«Η "ευελιξία" στη δουλειά και στη ζωή δεν είναι επιλογή της σύγχρονης γυναίκας», ξεκαθαρίζει η ΟΓΕ στην τετρασέλιδη ανακοίνωση που έχει ετοιμάσει για την καμπάνια (Δείτε στο slideshow κάτω). Δεν οδηγεί στη «συμφιλίωση επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής», όπως επαναλαμβάνουν σε κάθε αφορμή και ευκαιρία ΕΕ και κυβερνήσεις, αλλά σε «μια ατέρμονη τρεχάλα που μας εξουθενώνει, που σκοτώνει τις ανάγκες και τα όνειρά μας».
«Η "ευέλικτη" δουλειά συμφέρει αποκλειστικά τις μεγάλες επιχειρήσεις γιατί είναι μέσο για την αύξηση της κερδοφορίας τους. Γιατί οι εργασιακές σχέσεις, τα ωράρια, οι μισθοί και η ασφάλιση, οι άδειες και τα επιδόματα προσαρμόζονται "ευέλικτα" στις ανάγκες των επιχειρηματικών κολοσσών», υπογραμμίζει η ΟΓΕ και προσθέτει ότι με «εργαλείο» αυτή συμπιέζονται προς τα κάτω οι μισθοί και τα εργασιακά δικαιώματα όλων των εργαζομένων. Παράλληλα, κράτος και επιχειρηματικοί όμιλοι διευκολύνονται ώστε να συνεχίζουν να φορτώνουν στους ώμους των γυναικών «σχεδόν αποκλειστικά την ευθύνη για τη φροντίδα των παιδιών, των ηλικιωμένων, των ΑμΕΑ», να αντιμετωπίζουν τη στήριξη της οικογένειας ως ατομική υπόθεση, να υποβαθμίζουν, να εμπορευματοποιούν και να ιδιωτικοποιούν τις κοινωνικές υπηρεσίες Υγείας και Πρόνοιας.
Αυτή η κοινή δράση στηρίζεται στις αγωνιστικές διεκδικήσεις για μόνιμη και σταθερή εργασία, την κατάργηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας, την κατοχύρωση της κυριακάτικης αργίας. Έχουν στο επίκεντρο τη σχέση ανάμεσα στην εργασιακή σταθερότητα, το εργασιακό εισόδημα, τις κοινωνικές υπηρεσίες προστασίας της μητρότητας και στήριξης της οικογένειας, ως τρίπτυχο από το οποίο εξαρτάται η ποιότητα ζωής, ο ελεύθερος χρόνος.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου