ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ





Στις φάμπρικες αργοπεθαίνουν απ'την κούραση οι εργάτες
και στα γιαπιά σταλάζουν αίμα οι σκαλωσιές,
τρύπιες στο Πέραμα σφυρίζουν σκουριασμένες οι ανάσες
στα μαγαζιά των κοριτσιών μαραίνονται οι καρδιές.

Σ' αυτό το κάτεργο πουλιέται κάθε ανθρώπινη αξία
για ν' αυγαταίνει των κερδών τους ο σωρός,
εκβιασμούς, τρομοκρατία, διωγμούς και μαύρη εργασία
δώρα μας φέρνει των αρχόντων ο καιρός.

Στ' αφεντικά τη δύναμή μας δεν πουλάμε
στην εκμετάλλευση δεν σκύβουν οι λαοί
έλα μαζί να πάμε εργάτη με το ΠΑΜΕ
στους ταξικούς αγώνες κρίνεται η ζωή.

Στη διαδήλωση, τους κόπους που μας κλέβουνε, ζητάμε
μέρες καλύτερες δουλειά και προκοπή,
είναι ντροπή στις ανεργίας τις ουρές να καρτεράμε
να ζητιανεύουμε το δίκιο μας, ντροπή.

Στο χτες πετάμε ξεχασμένους, ψεύτες κι εργατοπατέρες
κι όσους μας πρόδωσαν στου δρόμου τα μισά,
γροθιά υψώνεται η οργή μας πλάι στις κόκκινες παντιέρες
γερό της εργατιάς τραβάει το μέτωπο μπροστά.




Πρώτη του Μάη και φως
πρώτη του Μάη
τους εργάτες ξεσηκώνεις
πρώτη του Μάη με φως
πρώτη του Μάη
φως της εργατιάς θαμπώνεις
παλεύει η εργατιά
πρώτη του Μάη
παλεύει η εργατιά
πρώτη του Μάη
πρώτη του Μάη
δεν είν' αργία είν' απεργία
παλεύει η εργατιά
δεν είν' αργία είν' απεργία
παλεύει η εργατιά

Πρώτη του Μάη και φως
πρώτη του Μάη
τους εργάτες ξεσηκώνεις
πρώτη του Μάη με φως
πρώτη του Μάη
φως τη εργατιάς θαμπώνεις
παλεύει η εργατιά
πρώτη του Μάη
παλεύει η εργατιά
πρώτη του Μάη
πρώτη του Μάη
δεν είν' αργία είν' απεργία
παλεύει η εργατιά
δεν είν' αργία είν' απεργία
παλεύει η εργατιά
δεν είν' αργία είν' απεργία
παλεύει η εργατιά
δεν είν' αργία είν' απεργία
παλεύει η εργατιά
















  Σφυρίζει η φάμπρικα, μόλις χαράζει

Οι εργάτες τρέχουν για τη δουλειά

για να δουλέψουνε όλη τη μέρα

Γεια σου περήφανη κι αθάνατη εργατιά

 


    Βλέπεις κοπέλες στα υφαντουργεία

και άλλες δουλεύουν στα αργαλειά

στα καπνομάγαζα στα συνεργεία

   Γεια σου περήφανη κι αθάνατη εργατιά
Φράγκο δε δίνουνε για μεγαλεία
έχουνε μάθει να ζουν απλά 
Στάζει ο ιδρώτας τους χρυσές σταγόνες
Γεια σου περήφανη κι αθάνατη εργατιά.
        Σφυρίζει η φάμπρικα σαν θα σχολάσουν
 κορίτσια-αγόρια ζευγαρωτά
Με την αγάπη τους θα ξαποστάσουν  
 Γεια σου περήφανη κι αθάνατη εργατιά
 


Έρχονται χρόνια δύσκολα
γεμάτα καταιγίδες
κι εμείς του κόσμου θύματα
μ' ατέλειωτα προβλήματα
και λιγοστές ελπίδες.

Έρχονται χρόνια δύσκολα
τα πάντα άνω-κάτω,
ο κόσμος είναι ανάστατος
κι εμείς πληγές γεμάτο.

Φονιάδες μονοπώλια
παντού φωτιές ανάβουν,
μας καίνε, μας δικάζουνε
και την ψυχή μας βγάζουνε
και ζωντανούς μας θάβουν.

Ποδοπατούν αλύπητα
τ' ανθρώπινο το σώμα,
στο άγνωστο βαδίζουμε
κι όνειρα πια δεν χτίζουμε,
μας κλείνουνε το στόμα.  


       

Οι φόροι και τα κόμματα
Φέραν αυτή τη κρίση
Που κάνανε τον άνθρωπο
Να μην μπορεί να ζήσει

Κι όλο τη φτώχεια πολεμά
Για να την ανικήσει
Να βγάλει το ψωμάκι του
Το σπίτι του να ζήσει

Αλλά κι αυτό αδύνατο
Για να το κονομήσει
Και κάθε μέρα βλαστημά
Την έρημη τη κρίση

Όλος ο κόσμος τα έχασε
Κι όλοι παραμιλούνε
Και κάθε μέρα βλαστημούν
Την κρίση που περνούνε

Άιντε να ζήσεις φτώχεια
Και να πεθάνεις παλιό κρίση  



Μηχανικός στη μηχανή
και ναύτης στο τιμόνι
κι ο θερμαστής στο στόκολο
με τις φωτιές μαλώνει.

Αγάντα θερμαστάκι μου,
και ρίχνε τις φτυαριές σου
μέσα στο καζανάκι σου
να φτιάξουν οι φωτιές σου.

Κάργα ρασκέτα και λοστό
τον Μπέη να περάσω
και μες του Κάρντιφ τα νερά
εκεί να πάω ν' αράξω.

Μα η φωτιά είναι φωτιά,
μα η φωτιά είναι λαύρα
κι η θάλασσα μου τα ΄κανε
τα σωθικά μου μαύρα.  

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου